| Daklozen zijn weg, hun problemen niet |
| maandag 20 april 2009 | |
|
Buitenslapers zijn er bijna niet meer. In de sector zijn ze er blij mee. Maar het gevaar van terugval is groot en de Oost-Europeanen zijn erbij gekomen. Groepen daklozen die vragen om een eurootje voor de nachtopvang, bijvoorbeeld rond de stations van de grote steden – ze zijn er nog wel, maar beduidend minder dan enkele jaren geleden.
Er lijkt zich een ‘stille revolutie’ te hebben voltrokken sinds de conferentie van 5 september 2005, toen twee ministers, twee staatssecretarissen, vier wethouders en acht bestuurders van opvangorganisaties besloten dat het zo niet langer kon. De overlast moest worden teruggebracht en de belabberde positie van daklozen moest worden verbeterd. Er kwam een zak geld, mede via de AWBZ. Sneller dan verwacht zijn opmerkelijke resultaten geboekt. Duizenden daklozen in de grote steden hebben de afgelopen jaren een dak boven hun hoofd gekregen. Buitenslapers zijn er bijna niet meer, aldus staatssecretaris Jet Bussemaker van Welzijn. Ze kregen een kamer in een van de vele nieuw opgerichte woonvoorzieningen met begeleiding. Ook wordt er in veel steden eerder ingegrepen bij een huurachterstand, om dakloosheid te voorkomen. Op elke euro die werd geïnvesteerd in zorg, bleek ruim 2 euro te worden bespaard op uitgaven van politie, justitie en verzekering, bleek uit Rotterdams onderzoek. Natuurlijk zijn ze er in de sector blij mee. Maar ook zijn er zorgen: het is gemakkelijk bezuinigen op een probleem dat minder zichtbaar is. ‘Denk niet dat het probleem van buitenslapers nu voor altijd uit de wereld is’, waarschuwt Jules van Dam, voorzitter van de maatschappelijke opvang van de vier grote steden in de koepel Federatie Opvang. Hij is ook directeur van De Tussenvoorziening, een grote maatschappelijke opvangorganisatie in Utrecht. Er is een problematische groep overgebleven, die niet direct in de woonvoorzieningen past. Er is telkens nieuwe aanwas: het is nu bijvoorbeeld wachten op wat de crisis voor gevolgen krijgt. En de voormalige daklozen zijn wel minder zichtbaar, hun problemen zijn daarmee niet als sneeuw voor de zon verdwenen. Ze kunnen, weg van de straat, vereenzamen en bij tegenslag lonkt de gezelligheid van de oude maten. ‘Er is veel geld gestoken in de opvang, met het idee dat het probleem zich in een rechte lijn naar boven zou oplossen. Het gevaar van terugval blijft groot’, aldus Van Dam. Marc Smulders, manager Opvang van de Tussenvoorziening: 'We komen er steeds meer achter dat je voor de meesten nog jaren hun geldzaken moet regelen. Anders staan ze zo weer op straat.’ Zo ontstaan wachtlijsten binnen het systeem. De doorstroming stokt. Ex-daklozen die het zouden kunnen, moeten volgens de plannen op een gegeven moment uit hun kamer in een hostel doorstromen naar zelfstandige woonruimte en gaan werken of ‘een zinvolle dagbesteding’ hebben. In steden met woonruimteschaarste, zoals Utrecht en Amsterdam, is het lastig om hiertoe voldoende woningen los te peuteren bij corporaties. Mede ook omdat anderen, zoals de groep die generaal pardon heeft gekregen, voorrang hebben gekregen op de gespannen woningmarkt. Van Dam vindt het zorgelijk dat veel van die woningen voor hulpverleningscliënten in Vogelaarwijken staan. ‘Zijn die wijken er wel klaar voor om deze groep welkom te heten’, vraagt hij zich af. Een transseksuele vrouw, die na hulpverlening in een woning in de Vogelaarwijk Zuilen is geplaatst, is daar deze maand weggepest. In de nachtopvang heeft zich intussen een nieuwe doelgroep aangediend: de Oost-Europeanen. In Utrecht zijn, met het afnemen van het aantal buitenslapers, ook steeds meer verkopers van de straatkrant Straatnieuws van Oost-Europese afkomst. Toen eind 2007 de helft van de slapers in de Sleep-inn uit het voormalige Oostblok afkomstig was, greep de opvang in met een selectie aan de poort. Wie zelfredzaam is en bijvoorbeeld overdag in de bouw werkt, moest maar naar een hotel, was de boodschap. De opvangorganisaties zitten met de groep in hun maag. Een deel van de Oost-Europeanen blijkt problematisch. Terugsturen is niet mogelijk bij EU-landen. Het idee het aantal plekken in de nachtopvang af te bouwen vanwege het slinkende aantal buitenslapers, gaat nog even in de kast. Van Dam: ‘De praktijk leert dat er telkens nieuwe groepen komen.’ bron: http://www.volkskrant.nl/binnenland/article1185518.ece/Daklozen_zijn_weg,_hun_problemen_niet |
Reacties
RSS lijst voor reacties op dit bericht.